Józef Stolorz
urodził się 31 października 1950 roku w Katowicach. Ta data, jak i fakt, że
jego dziadek był górnikiem oraz, że wzrastał w tradycji kulturowej Górnego
Śląska, mają wyjątkowe znaczenie dla całokształtu jego twórczości.
W 1969 r. ukończył
Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych w Katowicach. W latach licealnych związany
ze śląskim bluesem (m.in. krótki epizod współpracy z Ireneuszem Dudkiem – jako
gitarzysta basowy) oraz Julianem Gembalskim współtworząc oprawę muzyczną tzw.
„mszy beatowych” w krypcie katowickiej katedry (w Kościele Akademickim). Te
kontakty mają wkrótce zaowocować koncepcją tworzenia przy muzyce i do muzyki
oraz prezentacją własnego malarstwa w galeriach wypełnionych inspirującą go
muzyką.
Po maturze studiuje
Konserwatorstwo i Zabytkoznawstwo na UMK w Toruniu, a następnie Historię Sztuki
na KUL w Lublinie. Studia podjął lecz nie ukończył. W latach 80-tych podejmuje
indywidualne studia w zakresie technik malarskich dawnych mistrzów,
prowadząc Pracownię Kopiowania Malarstwa
Dawnego. Jednocześnie doskonali własny warsztat malarski. W tym czasie bierze
udział i jest wyróżniany na prestiżowych wystawach ogólnopolskich, jak Bielska
Jesień w BWA – Bielsko Biała oraz Konkursie im. J.Spychalskiego w BWA – Poznań.
Na podstawie
dorobku twórczego, w roku 1991 zostaje przyjęty do ZPAP.
Na swoim koncie ma
ponad 70 wystaw indywidualnych (w tym prezentację na Art. Expo w Nowym Jorku w
2009 r. oraz wystawę w Ambasadzie RP w Waszyngtonie). Brał udział w ponad 130
wystawach zbiorowych, zarówno w Polsce jak i za granicą.
Jego twórczość określana jest, jako wizjonerska i niekiedy ezoteryczna z pierwiastkami romantyzmu i symbolizmu. Nazywany jest mistrzem światła, co podkreśla wielu odbiorców jego sztuki.






Brak komentarzy:
Prześlij komentarz